Ik was al eens eerder in het museum geweest maar toen was ik voornamelijk binnen geweest omdat het toen takke weer was. Dit ws de eerste keer dat ik door de beeldentuin kon lopen. Er zaten erg mooie bouwsels en ideeen tussen. Bijvoorbeeld de gigantische trap waar je eigenlijk niet op mocht maar iedereen toch erg nieuwschierig was wat er aan het einde te zien zou zijn. Ik was er zelf bijna ook opgeklommen omdat een klasgenoot al bijna op de helft van de trap liep. Jammer dat er cameras hingen en mijn klasgenoot naar beneden moest komen. Echter had de bewaker een goeie dag en besloot hij de klasgenoot niet uit het park te zetten.
Wat ik vooral erg leuk vond aan het museum waren de gebouwtjes waar je vaak ook inkon om de verschillende lichtvallen en ruimtes te zien die er ontstonden. Ook waren er in de gebouwtjes zelf ook nog dingen te zien die soms erg raar leken.
Ook was er een soort witte badkuip met contourlijnen erin geschilderd waardoor er plastische vormen leken te onsttaan die er eigenlijk niet waren. Het was eigenlijk een beetje gezichtsbedrog maar dan anders.
Ook hebben we ons spoor in het bos achtergelaten (zie laatste foto). Het is een soort weegschaal van bomen en takken geworden die zou kunnen balanceren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten